<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.01 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/html4/loose.dtd"> <html> <head> <META HTTP-EQUIV="content-type" CONTENT="text/html;charset=iso-8859-1"> <META HTTP-EQUIV="content-script-type" CONTENT="text/javascript"> <META HTTP-EQUIV="Resource-type" CONTENT="document"> <META HTTP-EQUIV="Description" CONTENT="Drakeneiland, geschreven door Lydia Rood"> <META HTTP-EQUIV="Keywords" CONTENT="drakeneiland,auteurs,schrijvers,Rood,Lydia,kinderboeken,jeugdboeken,romans,thrillers,erotiek,Literair-Produkt,literatuur,schrijfsters,auteur,schrijver,schrijfster,boeken,lezen,schrijven,Dutch literature"> <META HTTP-EQUIV="Distribution" CONTENT="global"> <META HTTP-EQUIV="Copyright" CONTENT="content: Lydia Rood"> <title>Indringers op Drakeneiland: een recensie</title> <link rel="stylesheet" type="text/css" href="../../paginas/style.css"> </head> <body bgcolor="#FFFFFF" background="../../plaatjes/rest/bpaper1.jpg" marginheight="10" topmargin="10"> <div align="center"> <h1>Spanning, sensatie en verdriet - door Jella Janse</h1> <table width="700"> <tr><td align="left"><p><br> <br> Op drakeneiland gebeurt er altijd wel iets onverwachts. Dat merkt Jeroen wel als hij tot zijn grote verbazing een duur jacht ziet liggen in de roversbaai. De acht pubers aan boord doen alsof ze thuis zijn en niemand kan er iets aan doen. Jeroen wil ze wegjagen, op zijn eigen manier. Maar de rest van drakeneiland is er tegen. Toch zet Jeroen zijn plannen voord. Hij wil de indringers wegjagen met, geweld. Als die rijke stinkers eenmaal weg zijn, zijn de andere eilanders hem vast heel dankbaar& <br> <br> Rijke stinkers, je ziet ze overal. En omdat ze toevallig meer geld op de bank hebben staan, in dure jachten kunnen rondvaren, de laatste mode dragen, slecht zijn opgevoed en alles mogen, denken ze dat ze alles kunnen doen en laten. Zonder dat ze merken dat ze iemand pijn doen, vliegen de gemene opmerkingen in het rond, want ja, rijke stinkers zijn goed in gemene opmerkingen bedenken oftewel dissen zoals dat tegenwoordig heet. Je kunt je er echt heel naar, rot en boos door voelen en het kan zelfs, als je alles opkropt, lijden tot een woede-uitbarsting. Dit gebeurt ook in het boek. Het is heel mooi beschreven hoe je je voor, na en tijdens zo'n aanval voelt. Je leeft je helemaal in en gaat op in Jeroens woede, pijn en verdriet. Want verdriet heeft Jeroen, al laat hij dat vaak niet merken. Terwijl je het boek leest kom je steeds meer te weten over Jeroens verleden. Over zijn klas, de kinderen op school, zijn vader en zijn moeder... je merkt waarom Jeroen is zoals hij is. Dat maakt het een heel sterk boek. Je leert Jeroen langzaam kennen, tot je hem helemaal begrijpt. De personen, die eerst zo aardig waren, zijn opeens maar watjes. En de eilanders die je eigelijk verachte zijn opeens zo slecht nog niet. Je bekijkt drakeneiland van een andere kant.<br> <br> Behalve het verdriet van zijn verleden moet Jeroen nog iets veel ergens verdragen. Er gebeurt iets... iets heel ergs... en het is zijn schuld. Wat er gebeurt? Ja dan moet je het zelf maar lezen!<br> <br> Hoe ga je om met woede uitbarstingen?<br> Wat kun je doen tegen rijke stinkers?<br> Hoe kun je dingen die in het verleden gebeurd zijn verwerken?<br> Op die vragen krijg je antwoord in dit boek!<br> <br> Een boek waarin je jezelf zult herkennen, ook als je totaal niet op Jeroen lijkt. Een boek waarin je zult verdwijnen, tot en met de laatste letter.<br> <br> </p></td></tr> </table> </div> </body> </html>